در عصر حاضر که مسئولیتهای زیستمحیطی و فشارهای اقتصادی بر صنایع افزایش یافته، بازیافت مواد و کاهش ضایعات در فرآیندهای تولیدی از ضرورتهای اجتنابناپذیر محسوب میشود. صنعت بستهبندی و به ویژه خطوط پرکن، به دلیل حجم بالای مواد مصرفی و تنوع محصولات، پتانسیل بالایی برای بهینه سازی مصرف و استفاده مجدد از مواد دارند.
شرکت دانشبنیان مهندسی فروهر تیسفون با تجربه بیش از دو دهه در طراحی و بهینهسازی خطوط تولید، در این راهنمای جامع استراتژیها و روشهای عملی برای کاهش ضایعات، بازیافت مؤثر مواد و بهبود کارایی اقتصادی را ارائه میدهد. این راهنما بر اساس تجربیات واقعی از پروژههای اجرا شده و مطالعه دقیق چالشهای صنعت تهیه شده است.
پیادهسازی روشهای ارائه شده در این راهنما نه تنها به کاهش هزینههای تولید کمک میکند بلکه موجب ارتقای تصویر برند به عنوان یک تولیدکننده مسئول و پایدار میشود. همچنین رعایت استانداردهای زیستمحیطی و الزامات قانونی نیز در دستور کار قرار میگیرد.
منابع اصلی ضایعات در خطوط پرکن
ضایعات مواد اولیه
در خطوط پرکن، مواد اولیه از طریق مسیرهای مختلفی به ضایعات تبدیل میشوند که شناسایی و کنترل آنها اولین قدم در برنامه بازیافت مواد محسوب میشود.
مسیرهای اصلی تولید ضایعات:
- سرریز محصول از دستگاههای پرکن
- باقیمانده محصول در مخازن و لولهها
- محصولات معیوب در فرآیند کنترل کیفیت
- تلفات ناشی از تغییر محصول (Change Over)
آمار نشان میدهد که در خطوط پرکن غیربهینه، تا 8 درصد مواد اولیه به صورت ضایعات از دست میرود. این رقم با اعمال تکنیکهای مناسب بازیافت مواد میتواند به کمتر از 2 درصد کاهش یابد.
ضایعات مواد بستهبندی
تیوپها، دربها، برچسبها و سایر مواد بستهبندی نیز منبع مهمی از ضایعات محسوب میشوند. بخش قابل توجهی از این ضایعات قابل بازیافت و استفاده مجدد است.
انواع ضایعات بستهبندی:
- تیوپهای آلومینیومی معیوب
- ضایعات لمینت و پلاستیک
- دربها و کپسولهای اضافی
- برچسبها و مواد چاپی
ضایعات مواد کمکی
مواد شیمیایی شستشو، روغنهای صنعتی، قطعات فرسوده و سایر مواد کمکی نیز بخشی از ضایعات تولیدی را تشکیل میدهند که نیاز به مدیریت ویژه دارند.
مطالعه بیشتر: طراحی و انتخاب مخازن ذخیره مواد برای خطوط پرکن
استراتژیهای بازیافت مواد در خطوط تولید
اصل کاهش در منبع (Source Reduction)
اولین و مؤثرترین استراتژی، جلوگیری از تولید ضایعات از همان ابتدا است. این رویکرد شامل بهینه سازی مصرف مواد، بهبود فرآیندها و استفاده از تکنولوژیهای پیشرفته است.
تکنیکهای کاهش در منبع:
- کالیبراسیون دقیق دستگاههای پرکن
- بهینهسازی فرمولاسیون محصول
- استفاده از سیستمهای کنترل هوشمند
- آموزش کارکنان در زمینه کاهش ضایعات
تجربه نشان داده که تنها با بهینهسازی تنظیمات دستگاههای پرکن، میتوان تا 30 درصد ضایعات مواد اولیه را کاهش داد.
سیستمهای بازیافت درجا (In-Process Recycling)
طراحی سیستمهایی که بتوانند مواد اضافی را در همان خط تولید بازیافت کنند، یکی از مؤثرترین روشهای کاهش ضایعات است.
اجزای سیستم بازیافت درجا:
- سیستمهای جمعآوری خودکار سرریز
- مدارهای بازگردان محصول
- فیلتراسیون و تصفیه مواد بازیافتی
- سیستمهای ذخیرهسازی موقت
تفکیک و طبقهبندی ضایعات
تفکیک صحیح ضایعات اولین قدم در فرآیند بازیافت مؤثر است. هر نوع ضایعات نیاز به روش خاصی از پردازش و بازیافت دارد.
سیستم طبقهبندی:
- دسته A: مواد اولیه قابل استفاده مستقیم
- دسته B: مواد نیازمند پردازش اولیه
- دسته C: مواد قابل بازیافت در فرآیندهای دیگر
- دسته D: ضایعات خطرناک نیازمند دفع ویژه
مطالعه بیشتر: کاربرد سنسورهای سطح در کنترل خودکار تغذیه مواد
فناوریهای نوین بازیافت مواد
سیستمهای هوشمند تشخیص ضایعات
استفاده از فناوریهای بینایی ماشین و هوش مصنوعی برای تشخیص خودکار ضایعات و تفکیک آنها، کارایی فرآیند بازیافت را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
قابلیتهای سیستمهای هوشمند:
- تشخیص نوع مواد با دقت بالا
- تفکیک خودکار بر اساس کیفیت
- ثبت و گزارشگیری دقیق
- یکپارچگی با سیستمهای مدیریت تولید
تکنولوژیهای پردازش پیشرفته
روشهای مدرن پردازش مواد بازیافتی امکان بازگردان کیفیت مواد به سطح مورد نیاز تولید را فراهم میکند.
فناوریهای پردازش:
- فیلتراسیون پیشرفته با غشاهای نانو
- سیستمهای تصفیه الکترومغناطیسی
- پردازش حرارتی کنترل شده
- استریلسازی با UV یا ازن
سیستمهای کنترل کیفیت بازیافت
اطمینان از کیفیت مواد بازیافتی از طریق سیستمهای کنترل پیشرفته، شرط لازم برای استفاده مجدد موفق است.
پارامترهای کنترل کیفیت:
- تحلیل ترکیبات شیمیایی
- بررسی خصوصیات فیزیکی
- آزمایشهای میکروبیولوژیکی
- تستهای عملکردی
مطالعه بیشتر: انواع پمپ های تغذیه مواد در دستگاههای پرکن و کاربرد هر یک
روشهای استفاده مجدد از مواد
بازیافت مواد اولیه
مواد اولیه بازیافتی پس از پردازش مناسب میتوانند مجدداً در فرآیند تولید مورد استفاده قرار گیرند. این فرآیند نیاز به کنترل دقیق کیفیت و رعایت استانداردهای بهداشتی دارد.
مراحل بازیافت مواد اولیه:
- جمعآوری و تفکیک مواد
- ارزیابی اولیه کیفیت
- پردازش و تصفیه
- آزمایشهای کیفی نهایی
- بازگردان به چرخه تولید
نکات مهم در بازیافت مواد اولیه:
- حفظ زنجیره سرد برای محصولات حساس
- جلوگیری از آلودگی متقابل
- ثبت کامل مسیر بازیافت برای ردیابی
- رعایت نسبتهای مخلوط کردن
بازیافت مواد بستهبندی
مواد بستهبندی معیوب یا اضافی میتوانند پس از پردازش مناسب مجدداً مورد استفاده قرار گیرند یا به عنوان مواد خام برای سایر کاربردها فروخته شوند.
فرآیند بازیافت تیوپهای آلومینیومی:
- تفکیک بر اساس درجه آسیب
- حذف باقیمانده محصول
- شستشو و استریلسازی
- بررسی یکپارچگی سازهای
- طبقهبندی برای استفاده مجدد یا بازیافت فلز
بازیافت مواد لمینت و پلاستیک:
- آسیاب کردن کنترل شده
- تفکیک انواع پلیمرها
- شستشو و خشک کردن
- گرانولسازی برای استفاده مجدد
استفاده مجدد از مواد کمکی
بسیاری از مواد کمکی مانند روغنهای صنعتی، محلولهای شستشو و حتی قطعات فرسوده قابلیت بازیافت و استفاده مجدد دارند.
روغنهای صنعتی:
- تصفیه و حذف آلودگیها
- تجدید خواص با افزودنیها
- آزمایش عملکرد
- بازگردان به چرخه استفاده
مطالعه بیشتر: کاربرد سیستم گرمایش در دستگاههای پرکن مواد سرد
بهینه سازی مصرف در خطوط پرکن
تحلیل مصرف مواد
شناخت الگوهای مصرف مواد اولین قدم در بهینه سازی مصرف است. این تحلیل باید شامل تمامی مواد مصرفی از اولیه تا کمکی باشد.
شاخصهای کلیدی عملکرد:
- نرخ مصرف مواد به ازای واحد تولید
- درصد ضایعات به کل مواد مصرفی
- کارایی استفاده از ظرفیت
- زمانهای توقف و دلایل آن
تجربه تیسفون در پروژههای مختلف نشان داده که با تحلیل دقیق الگوهای مصرف، میتوان میانگین 15 تا 25 درصد در مصرف مواد اولیه صرفهجویی کرد.
بهینهسازی تنظیمات دستگاه
تنظیمات دقیق دستگاههای پرکن تأثیر مستقیمی بر میزان ضایعات دارد. این تنظیمات باید بر اساس نوع محصول، شرایط محیطی و هدف تولید انجام شود.
پارامترهای کلیدی:
- دقت دوزینگ (±0.5% برای محصولات استاندارد)
- سرعت پرکن متناسب با ویسکوزیته
- فشار سیستم تغذیه
- دمای محصول و دستگاه
سیستمهای کنترل هوشمند
پیادهسازی سیستمهای کنترل هوشمند امکان نظارت مداوم بر مصرف مواد و تشخیص انحرافات را فراهم میکند.
قابلیتهای سیستم کنترل:
- نظارت لحظهای بر مصرف مواد
- هشدار در صورت انحراف از حد مجاز
- تنظیم خودکار پارامترهای تولید
- گزارشگیری و تحلیل عملکرد
مدیریت اقتصادی ضایعات
تحلیل هزینه-فایده بازیافت
قبل از پیادهسازی هر برنامه بازیافت، باید تحلیل دقیقی از هزینهها و منافع آن انجام شود. این تحلیل باید شامل هزینههای مستقیم و غیرمستقیم باشد.
هزینههای بازیافت:
- سرمایهگذاری در تجهیزات
- هزینههای عملیاتی
- نیروی انسانی متخصص
- نگهداری و تعمیرات
منافع اقتصادی:
- کاهش خرید مواد اولیه
- کاهش هزینههای دفع ضایعات
- درآمد فروش ضایعات قابل بازیافت
- بهبود تصویر برند
محاسبه بازگشت سرمایه
محاسبه دقیق دوره بازگشت سرمایه کمک میکند تا بهترین استراتژی بازیافت انتخاب شود.
عوامل مؤثر در ROI:
- حجم ضایعات تولیدی
- قیمت مواد اولیه
- کارایی سیستم بازیافت
- هزینههای جایگزین
تجربه نشان داده که در اکثر موارد، دوره بازگشت سرمایه برای سیستمهای بازیافت بین 18 تا 36 ماه است.
مدلهای اقتصادی پایدار
ایجاد مدلهای اقتصادی که در طولانیمدت قابل تداوم باشند، از اهداف اصلی برنامههای بازیافت محسوب میشود.
اصول مدل پایدار:
- خودکفایی مالی برنامه بازیافت
- قابلیت انطباق با تغییرات بازار
- توسعهپذیری برای آینده
- یکپارچگی با اهداف استراتژیک شرکت
استانداردهای زیستمحیطی و قانونی
الزامات قانونی بازیافت
در ایران، قوانین و مقررات مختلفی در زمینه مدیریت ضایعات و بازیافت وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.
قوانین اصلی:
- قانون حفاظت از محیط زیست
- آییننامه مدیریت پسماند
- استانداردهای ملی بازیافت
- مقررات دفع ضایعات خطرناک
استانداردهای بینالمللی
برای شرکتهایی که محصولات خود را صادر میکنند، رعایت استانداردهای بینالمللی ضروری است.
استانداردهای مهم:
- ISO 14001 (مدیریت زیستمحیطی)
- OHSAS 18001 (ایمنی و بهداشت)
- GMP (روشهای تولید مناسب)
- HACCP (تحلیل خطر و نقاط کنترل بحرانی)
گزارشدهی زیستمحیطی
ثبت و گزارش دقیق فعالیتهای بازیافت برای رعایت الزامات قانونی و ارزیابی عملکرد ضروری است.
محتویات گزارش:
- حجم ضایعات تولیدی
- میزان مواد بازیافت شده
- روشهای دفع ضایعات باقیمانده
- تأثیرات زیستمحیطی
نوآوریهای فناورانه در بازیافت
فناوریهای نوظهور
تکنولوژیهای جدید امکانات بیشتری برای بازیافت مؤثر و اقتصادی فراهم میکند.
فناوریهای آینده:
- بیوتکنولوژی برای تجزیه مواد
- نانوفناوری در فیلتراسیون
- هوش مصنوعی در بهینهسازی
- اینترنت اشیاء برای نظارت
یکپارچگی با صنعت 4.0
ادغام سیستمهای بازیافت با اصول صنعت 4.0 امکان بهینهسازی خودکار و هوشمند را فراهم میکند.
ویژگیهای صنعت 4.0:
- اتوماسیون کامل فرآیندها
- تحلیل دادههای بزرگ
- پیشبینی نیازهای نگهداری
- بهینهسازی مداوم عملکرد
مطالعات موردی و تجربیات عملی
پروژه کاهش ضایعات در صنعت غذایی
در یکی از پروژههای اخیر تیسفون برای یک تولید کننده سس، سیستم جامع بازیافت مواد پیادهسازی شد که نتایج چشمگیری به همراه داشت.
مشخصات پروژه:
- خط تولید با ظرفیت 5000 بسته در ساعت
- 4 نوع محصول مختلف
- سیستم بازیافت خودکار مواد اضافی
- کنترل کیفیت آنلاین
نتایج حاصله:
- کاهش 42% ضایعات مواد اولیه
- صرفهجویی سالانه 280 میلیون تومان
- بهبود 25% در کارایی خط تولید
- کاهش 35% هزینههای دفع ضایعات
عوامل موفقیت:
- آموزش جامع پرسنل
- نظارت مداوم بر عملکرد
- انگیزهسازی برای کارکنان
- بهبود مداوم فرآیندها
سیستم بازیافت در صنایع آرایشی
برای یک شرکت تولیدکننده محصولات آرایشی، سیستم پیچیدهای برای بازیافت انواع مختلف مواد طراحی شد.
چالشهای پروژه:
- تنوع بالای محصولات
- حساسیت بالای مواد به آلودگی
- الزامات بهداشتی سختگیرانه
- محدودیت فضای کارخانه
راهحلهای اعمال شده:
- سیستم تفکیک خودکار مواد
- مدارهای جداگانه برای هر نوع محصول
- سیستمهای استریلسازی پیشرفته
- کنترل کیفیت چندمرحلهای
دستاوردها:
- کاهش 38% مصرف مواد اولیه
- افزایش 20% سود خالص
- کسب گواهینامههای زیستمحیطی
- بهبود رضایت مشتریان
پیادهسازی برنامه بازیافت
مراحل اجرایی
پیادهسازی موفق برنامه بازیافت نیاز به برنامهریزی دقیق و اجرای مرحلهای دارد.
مرحله اول: ارزیابی وضع موجود
- تحلیل انواع و حجم ضایعات
- بررسی امکانات موجود
- شناسایی موانع و محدودیتها
- ارزیابی اقتصادی اولیه
مرحله دوم: طراحی سیستم
- انتخاب فناوریهای مناسب
- طراحی چیدمان تجهیزات
- تعیین فرآیندهای کاری
- محاسبه سرمایهگذاری لازم
مرحله سوم: اجرا و راهاندازی
- تهیه و نصب تجهیزات
- آموزش پرسنل
- تست و بهینهسازی سیستم
- ایجاد دستورالعملهای کاری
مرحله چهارم: نظارت و بهبود
- پایش مداوم عملکرد
- تحلیل نتایج و شناسایی بهبودها
- بهروزرسانی فرآیندها
- گسترش به سایر بخشها
عوامل کلیدی موفقیت
تجربه نشان داده که برخی عوامل نقش تعیینکنندهای در موفقیت برنامههای بازیافت دارند.
عوامل انسانی:
- حمایت مدیریت ارشد
- مشارکت فعال کارکنان
- آموزش مداوم
- سیستم انگیزهسازی
عوامل فنی:
- انتخاب فناوری مناسب
- طراحی صحیح سیستم
- نگهداری منظم
- بهبود مداوم
عوامل اقتصادی:
- تأمین بودجه کافی
- محاسبه دقیق هزینه-فایده
- برنامهریزی جریان نقدی
- ایجاد منابع درآمد جدید
آینده بازیافت در صنعت بستهبندی
روندهای آینده
صنعت بستهبندی در حال حرکت به سمت مدلهای اقتصاد چرخشی است که در آن حداکثر استفاده از منابع و حداقل تولید ضایعات هدف اصلی است.
روندهای مهم:
- طراحی محصولات قابل بازیافت
- استفاده از مواد زیستتخریبپذیر
- ایجاد شبکههای بازیافت
- توسعه فناوریهای پاک
فرصتها و چالشها
فرصتهای پیش رو:
- توسعه بازارهای سبز
- حمایتهای دولتی
- تقاضای مصرفکننده برای محصولات پایدار
- کاهش هزینههای فناوری
چالشهای اصلی:
- نیاز به سرمایهگذاری بالا
- کمبود نیروی متخصص
- ناپایداری قیمت مواد بازیافتی
- پیچیدگیهای قانونی
نتیجهگیری
بازیافت مواد و کاهش ضایعات در فرآیند پرکن نه تنها یک مسئولیت زیستمحیطی بلکه یک فرصت اقتصادی ارزشمند محسوب میشود. پیادهسازی موفق این استراتژیها نیاز به نگاه جامع، برنامهریزی دقیق و اجرای مرحلهای دارد.
تجربه شرکت دانشبنیان مهندسی فروهر تیسفون در پروژههای مختلف نشان داده که با اعمال روشهای مناسب، میتوان به طور همزمان اهداف اقتصادی و زیستمحیطی را محقق کرد. کلید موفقیت در این حوزه، ترکیب صحیح فناوریهای نوین، مدیریت صحیح منابع انسانی و نگاه بلندمدت به سرمایهگذاری است.
استفاده مجدد از مواد و بهینه سازی مصرف نه تنها به کاهش هزینههای تولید کمک میکند بلکه موجب تقویت جایگاه رقابتی شرکتها در بازارهای داخلی و بینالمللی میشود. در عصری که مصرفکنندگان و قانونگذاران توجه فزایندهای به مسائل زیستمحیطی دارند، شرکتهایی که پیشگام در اعمال این استراتژیها هستند، مزیت رقابتی پایداری خواهند داشت.
شرکت تیسفون با تکیه بر دانش فنی تخصصی، تجربه عملی گسترده و دسترسی به آخرین فناوریها، آماده همراهی با صنایع مختلف در مسیر تحقق اهداف توسعه پایدار و بهبود عملکرد اقتصادی است. مشاوره تخصصی، طراحی سیستمهای بهینه و پشتیبانی جامع، از جمله خدماتی است که این شرکت دانشبنیان در اختیار مشتریان قرار میدهد.
آینده صنعت بستهبندی متعلق به شرکتهایی است که امروز تصمیم درستی در زمینه سرمایهگذاری بر روی فناوریهای پاک و سیستمهای بازیافت بگیرند. این سرمایهگذاری نه تنها مسئولیت اجتماعی است بلکه ضمانت بقا و رشد در آینده محسوب میشود.
سوالات متداول
چگونه میتوانم مقدار ضایعات خط تولیدم را اندازهگیری کنم؟
اندازهگیری دقیق ضایعات اولین قدم در هر برنامه بازیافت مواد است. ابتدا تمامی نقاط تولید ضایعات را شناسایی کنید: سرریز دستگاههای پرکن، باقیمانده در مخازن، محصولات معیوب و ضایعات تغییر محصول. سپس برای هر نقطه، سیستم اندازهگیری مناسب (ترازو، فلومتر، شمارشگر) تعبیه کنید. دادهها را روزانه ثبت و با حجم تولید مقایسه کنید. معمولاً ضایعات کمتر از 3 درصد قابل قبول است.
آیا بازیافت مواد غذایی از نظر بهداشتی امنیت دارد؟
بله، با رعایت استانداردهای بهداشتی و اعمال فرآیندهای صحیح، بازیافت مواد غذایی کاملاً امن است. کلید موفقیت در جلوگیری از آلودگی، کنترل زمان و دما، استریلسازی مناسب و آزمایشهای کیفی است. باید از استانداردهای HACCP و GMP پیروی کرد و هر مرحله را مستند نمود. برای محصولات حساس، مشاوره با متخصصان علوم غذایی توصیه میشود.
هزینه راهاندازی سیستم بازیافت چقدر است؟
هزینه بستگی به حجم تولید، نوع محصولات و سطح اتوماسیون دارد. سیستمهای ساده از 100 میلیون تومان شروع میشوند، در حالی که سیستمهای پیشرفته با اتوماسیون کامل میتوانند چندین برابر این مبلغ باشند. معمولاً سرمایه در 2-3 سال بازمیگردد. عوامل مؤثر شامل قیمت مواد اولیه، حجم ضایعات، کارایی سیستم و هزینههای عملیاتی است. مشاوره رایگان برای برآورد دقیق ضروری است.
کدام مواد قابل بازیافت هستند و کدام نه؟
اکثر مواد اولیه غذایی، آرایشی و شیمیایی قابل بازیافت هستند مشروط بر اینکه آلوده نشده باشند. مواد آلومینیومی، پلاستیکها و مواد لمینت نیز قابل بازیافت هستند. مواد غیرقابل بازیافت شامل مواد آلوده به میکروب، مواد منقضی، ترکیبات آلوده به مواد خطرناک و موادی که واکنش شیمیایی دادهاند، میشوند. تشخیص نهایی نیاز به آزمایشهای آزمایشگاهی دارد.
چگونه کیفیت مواد بازیافتی را تضمین کنم؟
تضمین کیفیت نیاز به سیستم کنترل چندمرحلهای دارد: ابتدا مواد را در زمان جمعآوری بررسی کنید، سپس پس از هر مرحله پردازش آزمایش انجام دهید. پارامترهای مهم شامل ترکیبات شیمیایی، خصوصیات فیزیکی، میکروبیولوژی و عملکرد هستند. استفاده از ابزار دقیق کالیبره شده و آزمایشگاه معتبر ضروری است. مستندسازی کامل فرآیند برای ردیابی و تضمین کیفیت لازم است.
آیا میتوانم مواد بازیافتی را با مواد تازه مخلوط کنم؟
بله، اما با رعایت نسبتهای مشخص و آزمایش کیفیت. معمولاً تا 30 درصد مواد بازیافتی قابل مخلوط است بدون تأثیر منفی بر کیفیت. نسبت دقیق بستگی به نوع محصول، استانداردهای کیفی و نتایج آزمایشها دارد. هر دسته محصول نیاز به تست جداگانه دارد. ثبت فرمولاسیونها و نتایج آزمایشها برای بهینهسازی مداوم ضروری است.
چه مقررات قانونی در زمینه بازیافت وجود دارد؟
در ایران قوانین حفاظت محیط زیست، آییننامه مدیریت پسماند، استانداردهای ملی بازیافت و مقررات دفع ضایعات خطرناک حاکم است. برای صنایع غذایی و دارویی، الزامات سختگیرانهتری وجود دارد. شرکتها باید گزارشهای دورهای ارائه دهند و مجوزهای لازم را کسب کنند. مشاوره با کارشناسان حقوقی محیط زیست برای اطمینان از رعایت تمام الزامات توصیه میشود.
چگونه کارکنان را برای برنامه بازیافت آموزش دهم؟
آموزش کارکنان شامل چند مرحله است: ابتدا اهمیت بازیافت و مزایای آن را تشریح کنید، سپس روشهای تفکیک و جمعآوری را آموزش دهید. دستورالعملهای عملی تهیه کنید و نمایشهای عملی برگزار کنید. سیستم انگیزهسازی (جوایز، تقدیر) ایجاد کنید و بازخورد منظم بگیرید. نظارت مداوم و آموزش مجدد در صورت نیاز ضروری است. مشارکت کارکنان در تصمیمگیریها موثر است.
در صورت خرابی سیستم بازیافت چه کنم؟
برنامه اضطراری از پیش تعیین شده داشته باشید که شامل: سیستمهای یدکی برای تجهیزات حیاتی، روشهای جایگزین موقت، اولویتبندی انواع ضایعات و روشهای ذخیرهسازی موقت است. تیم تعمیرات آمادهباش داشته باشید و با تأمینکنندگان قطعات یدکی قرارداد پشتیبانی ببندید. در زمان خرابی، ابتدا ایمنی را تأمین کنید، سپس علت را شناسایی و نسبت به تعمیر اقدام کنید. ثبت حوادث برای پیشگیری آینده مهم است.
